Horizon 5.0AT vs Flow Fitness Runner DTM400i: tien centimeter loopvlak beslist deze wedstrijd

De Horizon 5.0AT wint dit met tien centimeter extra lengte, en die tien centimeter voelt u wel degelijk. Zijn loopvlak, de mat waarop u daadwerkelijk staat, meet 140 bij 50 centimeter. Bij de Flow Fitness Runner DTM400i is dat 130 bij 49 centimeter. Zodra u op tempo komt, wordt uw pas langer en schuift u vanzelf naar achteren. Op een band van 130 centimeter loopt u dan met een half oog op de rand achter u, en dat is precies de reden dat 130 centimeter voor een volwassen hardloper de ondergrens is in plaats van een comfortabele maat.

Bij wandelen verdampt het verschil. Uw pas is kort, u staat stil in het midden en die twee centimeter extra breedte merkt u niet. Koopt u een loopband om er drie keer per week een halfuur op te wandelen, dan betaalt u bij de Horizon voor ruimte die u nooit aanspreekt. Wees daar nuchter over voor u de duurste kiest.

De Horizon 5.0AT wint dit, en dat is bepaald geen compliment. Horizon noemt 2,5 pk en laat weg of dat continu vermogen is of piekvermogen. Flow doet het slechter: op de eigen productpagina staat 2,5 pk in de verkooptekst en 1,25 pk in de spec-tabel, twee getallen die elkaar een factor twee tegenspreken, en ook daar ontbreekt het woord continu. Eén fabrikant die zwijgt over het belangrijkste label, en één die zichzelf tegenspreekt en er ook nog over zwijgt.

Waarom dat label uitmaakt: continu vermogen, in de branche ook CHP genoemd, is wat de motor uur na uur volhoudt. Piekvermogen is de uitschieter van een paar seconden, en dat is het getal dat marketeers graag op de doos zetten. Een motor van 2 pk continu is in de praktijk sterker dan een van 3 pk piek. Staat het label er niet bij, ga dan uit van het laagste getal dat de fabrikant zelf noemt en niet van het mooiste. Wat u thuis merkt als het vermogen tegenvalt: een motor die inzakt zodra een zwaardere loper op helling gaat lopen, en een band die daar op termijn niet beter van wordt.

De Horizon 5.0AT, want die geeft een Bluetooth FTMS-koppeling op. FTMS is de open standaard waarmee de band uw tempo, afstand en hartslag met een trainingsapp deelt. Dat verschil is groter dan het klinkt. De meeste zogenaamd gratis apps lezen uitsluitend uit: ze tellen uw stappen en kilometers mee. FTMS gaat een stap verder: de band deelt zijn eigen tempo, helling en afstand, zodat de app uw werkelijke inspanning toont in plaats van een schatting. Horizon noemt Zwift, Kinomap en Peloton met name. Voor de Flow Fitness Runner DTM400i hebben wij geen bevestigde koppeling kunnen vinden, dus ga er niet van uit dat die er is.

En dan de relativering die de folder niet geeft: die apps hebben hun eigen maandelijkse kosten, los van de band. Vraag uzelf eerlijk af of u over drie maanden nog virtueel een Alpenpas beklimt of gewoon uw eigen tempo instelt en een serie kijkt. Voor de tweede groep is deze hele categorie gratis lucht.

Geen van beide, en hier staan de Horizon 5.0AT en de Flow Fitness Runner DTM400i eerlijk gelijk. Er zijn twee soorten geluid en fabrikanten praten alleen over de onschuldige. Motorgeluid is een zoem die in de praktijk meevalt. Impactgeluid is het probleem: elke voetstap is een klap op de mat, en die trilling reist via het frame de vloer in en komt bij de buren onder u aan als gedreun. Wandelen is relatief stil, hardlopen dreunt. Een dB-getal van de fabrikant is een claim en geen meting, en het zegt sowieso niets over impactgeluid, want dat zit niet in de motor maar in uw benen.

Wat wel helpt, geldt voor allebei: een dempingsmat eronder is de goedkoopste ingreep met het grootste effect, zet de band waterpas en houd rekening met de klok in een appartement. En dan de post die geen enkele verkoper spontaan noemt: de loopmat moet gesmeerd worden met 100 procent siliconenolie, elke drie tot zes maanden of na ongeveer veertig gebruiksuren. Daarnaast af en toe de band centreren en spannen, en het stof eronder weghouden. Wie dat overslaat, sloopt op termijn de mat en daarna de motor. Bij beide banden.

De Flow Fitness Runner DTM400i, die is inklapbaar en over de hele linie een maatje kleiner. Het loopvlak van 130 bij 49 centimeter tegenover 140 bij 50 centimeter scheelt in beide richtingen, en juist die lengte bepaalt hoeveel vloer u kwijt bent. De Horizon 5.0AT klapt ook in, met een vouwsysteem dat het dek rechtop zet, maar hij blijft door formaat en gewicht de forsere van de twee.

Blijf wel nuchter over wat inklapbaar betekent. Een volwaardige loopband is uitgeklapt al gauw anderhalve meter lang en ingeklapt nog steeds een fors ding dat rechtop tegen een muur staat of achter een kast verdwijnt. Meet uw kamer op voor u bestelt, en meet ook de route van de voordeur naar de plek waar hij moet staan. Dat laatste vergeet vrijwel iedereen.

De Flow Fitness Runner DTM400i, die is fors goedkoper en levert daar minder voor in dan u zou verwachten. U krijgt een elektrisch verstelbare helling, snelheid tot 14 km/u en een loopvlak dat voor wandelen en rustige duurlopen ruim volstaat. Voor de koper die een loopband neerzet om in de winter niet in de regen te hoeven, is dat een compleet apparaat en niet een uitgeklede versie.

Waar u bij de Horizon 5.0AT wél extra voor betaalt: tien centimeter meer loopvlak, een opgegeven maximaal gebruikersgewicht van 124 kilo dat iets zegt over hoe stevig het frame is opgezet, en de app-koppeling die uw trainingsdata met apps deelt. Herkent u zich in geen van die drie, dan betaalt u het verschil voor eigenschappen die u nooit aanspreekt. Dat is precies de definitie van zonde van uw geld.